Kluiver door: Dré Dreessen
Dré Dreessen (voorzitter 1997 – 1999)
Om de historie vast te houden is ook mij gevraagd om een stukje te schrijven over de periode waarin ik de voorzittershamer hanteerde.
In 1997 heb ik de voorzittershamer overgenomen van Pierre Savelberg omdat Pierre het wenselijk vond om weer een gewone Kluiver te worden zoals jullie al in zijn stukje hebben kunnen lezen.
Op de 1e plaats wil ik mijn dank uitspreken aan mijn mede bestuursleden op dat moment te weten: Jack Beltgens, Mat Nelissen, Monique van Dijk, Clara Cornelissen, Chris Luijten, Horry Borgignons en Bert Heuts (ik hoop dat ik niemand vergeten ben) want zonder hun kon ik als voorzitter mijn taak niet naar behoren uitvoeren.
Mijn lidmaatschap bij C.V. De Kluivers is in 1989 begonnen (samen met Chris Luijten) en vanaf dat moment heb ik alle groeperingen doorlopen en zat al heel snel in het bestuur vanaf 1991.
Pierre Savelberg nam op dat moment het voorzitterschap op zich en Horry Borgignons en ik werden 1e en 2e secretaris met als taakverdeling: 1. Horry de interne verenigingszaken.
2. Ik de externe aangelegenheden.
Dit heeft zeer goed gefunctioneerd in die tijd.
In 1995 hebben wij als bestuur een werkgroep in het leven geroepen genaamd “Stiechting De Kluiver” om het jubileumfeest in 1999 extra cachet te geven.
Ikzelf kon het voorzitterschap niet op mijn schouders nemen omdat dit onverenigbaar was met mijn werk bij de gemeente Maastricht.
Mijn standpunt in deze was dat ik geen twee petten op kon hebben.
Binnen de vereniging had ik ook nog eens een andere rol erbij gekregen n.l. die van moeljaan van C.V. De Kluivers omdat wederom Pierre Savelberg een beroep op mij deed.
Pierre was moeljaan maar kon dit niet met het voorzitterschap verenigen. De keuze was op mij gevallen omdat ik na een activiteit van De Kluivers eens een tactische wedstrijdbespreking heb voorgelegd in ons HOONK hoe we moesten gaan spelen.
Dit was zo goed aangekomen dat mijn naam al vast stond.
Wat ook een belangrijk item binnen het bestuur was, was af te komen van het idee dat De Kluivers elitair waren.
Niets is minder waar.
Wij zijn gewoon mensen vanuit het Heugemerveld (niets meer of minder) of die nu ergens anders wonen maar toch een binding met het Heugemerveld hebben (kijk maar naar onze huidige voorzitter Peter Smeets).
Ook hadden we een nieuw Hoonk onder de Montessori basisschool gekregen dankzij het succesvolle overleg met directeur Alex Jamin (oud Prins) en het schoolbestuur (waar Mieke Luijten deel van uit maakte).
Eindelijk hadden we een eigen ruimte waar we ons lekker in konden terug trekken en konden brainstormen over het organiseren van nieuwe activiteiten voor het Heugemerveld.
Als bestuur hebben we de rollen eens omgedraaid en ook mensen benaderd die in ploegendiensten werkten.
Het was een goede zaak om ook deze mensen bij het verenigingsleven te betrekken voor die momenten die ze wel beschikbaar konden zijn.
Onze vereniging groeide uit naar meer dan een dubbele bezetting zowel van Kluivers als Kluiverinnen.
De diverse groeperingen waren goed bezet waardoor de taken over meerdere schouders verdeeld konden worden.
Dit werkte zeer prettig.
Ook de medewerkers (die zeer belangrijk waren en nog steeds zijn voor onze vereniging) werden meer en meer bij de organisatie betrokken.
Het Heugemerveld zou op de schop gaan.
De noodwoningen zouden worden gesloopt en er zou nieuwbouw voor in de plaats komen.
Waar jaren over gesproken was kwam nu angstaanjagend kortbij.
Diverse plannen waren in ontwikkeling waaronder het afbreken van het gemeenschapshuis, de school en de kerk.
Op het moment dat ik dit aan het schrijven ben is alles gerealiseerd behalve de afbraak en herbouw van de kerk.
Het kerkbestuur heeft dit “succesvol” (wat heet?) weten tegen te houden.
In mijn periode voorzag ik al problemen m.b.t. onze huisvesting.
We zouden “ONS HOONK” onder de school moeten verlaten en nieuwe huisvesting moeten zoeken in het toekomstige multifunctionele gebouw.
In mijn gedachten speelde toen al mee dat wij als verenigingen in het Heugemerveld dat niet konden betalen.
De mensen van de gemeente, waaronder projectleider Miel Wierts en diverse genodigden, hadden we meegenomen naar ONS HOONK om te laten zien wat we moesten achterlaten en met de vraag wat we ervoor in de plaats terug zouden krijgen.
Onze eigen ruimte zouden we kwijtraken.
Het jubileumjaar in 1999 was geweldig en onvergetelijk.
Het was niet voor niets het feest van: 50 jaar Heugemerveld, 3 x 11 jaar KLUIVERS.
Dit was voor mij als voorzitter het moment om terug te treden want zoals zo vaak gezegd wordt moet je stoppen op je hoogtepunt.
Achteraf is dat ook maar goed gebleken want vanaf dat moment begonnen de overleggen met de gemeente over het nieuwe multifunctionele gebouw waar onze huidige voorzitter Peter Smeets nog steeds mee bezig is en er bijna een dagtaak aan heeft.
Mijn complimenten wil ik uitspreken naar “Stiechting de Kluiver” en iedereen die er aan heeft meegeholpen voor het geweldige feest dat we hebben mogen meemaken en: Het onthullen van het standbeeld van De Kluiver aan de Aokerdrèj.
Men had een geweldig programma samengesteld.
Vanuit alle windstreken waren de mensen naar de feesttent gekomen die uit zijn voegen barste.
Vooral de Mestreechteraovend was een succes.
De mensen stonden tot op de straat en genoten van een heerlijke avond.
Men kon niet eens aan de bonnenbar komen maar toch werden ze vanuit de organisatie voorzien van hun natje en droogje.
Mensen, nogmaals een compliment en bedankt namens een tevreden voorzitter.
Het moment van het overdragen van het voorzitterschap was aangebroken en Horry Borgignons (jawel, de 1e secretaris) nam mijn taak over. Vanaf dat moment werd ik weer een gewone Kluiver.
Bedankt allemaal.
Terug naar historie-index